Volgens de populaire geschiedschrijving ontstond de French 75-cocktail tijdens de Eerste Wereldoorlog, bedacht door Engelse soldaten in Frankrijk. Ze creëerden een drank met een stevige kick, volgens de mythe, gedronken uit een artilleriehuls van 75 millimeter. Later groeide de cocktail uit tot een icoon tijdens de Amerikaanse Drooglegging. Een drankje genoemd naar een wapen, met pit, enkel voor zij die durven. Bam!

De cocktails ondersteunen opnieuw de tentoonstelling, voorzien van een selectie van kunstenaars.

MET

Abigail Tulis
Charbel Abou Zeidan
Nele Vandenberghe
Nina Van denbempt
Renée Pevernagie
Sean Crossley
Tim Theo Deceuninck
Stijn Cole
Rover Project 

OPEN

Vrijdag 27 februari van 17u tot 22u
Zaterdag 28 februari van 14u tot 19u
Zondag 1 maart van 11u tot 19u
Ook open op afspraak

Tekst door Pascaline Van den Hooff

Stijn Cole zet de toon met werk dat het onverbiddelijke verstrijken van de tijd materialiseert: tijd stapelt, sijpelt, verdampt en condenseert. Het landschap verschijnt niet als vast decor, maar als resultaat van een gezichtspunt, een timescape eerder dan een landschap, waarin Stijn wandelt en registreert onder invloed van licht, tijd en menselijke ingrepen. Ook Nele Vandenberghe observeert aandachtig haar omgeving. Ze zoekt naar de poëzie in het alledaagse: straatbeelden, hoeken van de stad, ogenschijnlijk onopvallende details. Haar gefragmenteerde blik verschuift herkenbare elementen subtiel: opeens wordt de straat een abstract vlak en omgekeerd. De beelden blijven schetsmatige momentopnamen die uitnodigen om even te nippen en langer te kijken. Renée Pevernagies praktijk sluit aan bij de eigenschappen van de secure waarnemer, gedreven door een diepe fascinatie voor planten en landschappen. Ze destilleert haar observaties tot imposante tekeningen. Houtskool en krijt geven vorm aan vergankelijkheid en creëren een paradox tussen fragiliteit en monumentaliteit: broos en robuust tegelijk. Tim Theo Deceuninck stapt letterlijk de natuur in, hij noemt zichzelf niet alleen kunstenaar maar ook stadsboer en tijdreiziger. Vanuit de fotografische discipline steekt hij zijn handen in de aarde en beweegt zich in zijn praktijk van traditionele fotografische praktijken naar regeneratieve ecologieën en sociale botanica. Hij doet dit aan de hand van historische processen en experimenteert met niet-toxische, niet-ijzergebaseerde emulsies. Zo ontstaan zachte, bijna magische objecten waarin het medium de boodschap wordt en vice versa.

Nina Van denbempts werk is speels, ongefilterd en licht anarchistisch. Ze beweegt tussen stripverhalen, collages, schilderijen en gebricoleerde objecten uit verzamelde materialen. Haar beeldtaal voelt vrij, ongedwongen en doordrenkt van persoonlijke obsessies en een universum waarin humor, melancholie en verbeelding elkaar constant kruisen. Een scheut chaos, een snuif ironie, een toets humor maakt het af. Abigail Tulis zweeft naar ons toe, als een buitenaardse zwaan, drijft ze langzaam ons blikveld binnen. Ze is opgeleid als beeldhouwster en woonde enkele jaren in New York. De zwaan wilde zich ergens lokaal wortelen en een nest bouwen en zo vloog ze naar een kasteel bij Brugge, waar ze nu al twee jaren vertoefd. Ze sprokkelt inspiratie in oude technieken en meesters, archieven en literatuur. Zo voelt haar werk betoverend, tijdloos en volledig eigen aan. Ook Charbel Abou Zeidan komt uit een toverachtig universum: een wereld waar Arabische en Europese invloeden samenvloeien. Geboren in Libanon en gevestigd in België combineert hij zijn achtergrond in interieurarchitectuur met jaren ervaring in haute couture. Zijn praktijk beweegt zich moeiteloos tussen mode, textielkunst en installatie.

Sean Crossley zet het glas terug op tafel. Zijn werk zet ons met onze beide voeten op de grond. Sean werkt in cycli van schilderijen die deel uitmaken van conceptuele projecten en vaak in installaties worden gepresenteerd. Zonder vaste stijl onderzoekt hij hoe schilderkunst de wereld kan modelleren door het medium te verbinden met domeinen als infrastructuur, handel, antropologie en neurowetenschappen. Zijn werk beweegt zich tussen abstractie en realisme en benadert schilderkunst als een middel om ideeën over moderniteit, vooruitgang en auteurschap te herdenken.

Zoals elke goede French 75 zijn citroenschil nodig heeft, krijgt de tentoonstelling haar finishing touch met Tom Rover Projects. Vanuit een circulaire ontwerppraktijk brengt hij afvalstromen opnieuw samen tot esthetische en functionele objecten. Krukjes uit lattenbodems, hergebruik als uitgangspunt, duurzaamheid zonder preek: praktisch, esthetisch en compromisloos circulair.

Samen heffen we het glas!

ABIGAIL TULIS

Abigail Tulis is geboren in Tennessee en gevormd buiten het conventionele onderwijssysteem, ontwikkelde ze van jongs af, een eigen universum en een ongeremde beeldtaal. Ze ontwikkelde een gelaagde beeldtaal waarin tekenen, schilderen en ruimtelijke ingrepen samenkomen. Haar werk vertrekt vaak vanuit persoonlijke ervaringen, maar overstijgt het autobiografische door archetypische vormen en historische referenties. Fragiele figuren, beschermende structuren en organische motieven keren terug als dragers van spanning tussen kwetsbaarheid en kracht. Tulis werkt traag en aandachtig, met een uitgesproken gevoeligheid voor materiaal en techniek. Haar praktijk onderzoekt hoe beelden betekenis dragen over tijd heen, en hoe het lichaam—menselijk of symbolisch—zich verhoudt tot ruimte en geschiedenis.

CHARBEL ABOU ZEIDAN

Charbel Abou Zeidan werkt op het snijvlak van beeldende kunst, architectuur en mode. Zijn praktijk onderzoekt hoe materialen zich gedragen, hoe structuren spanning kunnen oproepen en hoe het lichaam—afwezig of impliciet—aanwezig blijft in het beeld. Door het gebruik van zachte en industriële materialen creëert hij werken die tegelijk tactiel en architecturaal aanvoelen. Wat doorgaans verborgen blijft—dragers, naden, achterkanten—krijgt een centrale rol. Abou Zeidan bevraagt zo klassieke hiërarchieën in beeld en object, en verschuift de aandacht van afwerking naar proces en constructie.

FOTO: www.charbelabouzeidan.com

NELE VANDENBERGHE

Nele Vandenberghe werkt vanuit een aandachtige observatie van alledaagse situaties. Haar schilderijen focussen op kleine verschuivingen in perspectief, kadrering en detail, waardoor vertrouwde scènes een nieuwe intensiteit krijgen. Door bewust te reduceren en elementen weg te laten, vernauwt ze de blik van de toeschouwer. Haar werk balanceert tussen nabijheid en afstand en nodigt uit tot traag kijken. Vandenberghe onderzoekt hoe beeld ontstaat uit wat zichtbaar is, maar ook uit wat net buiten beeld blijft.

NINA VAN DENBEMPT

Nina Van denbempt beweegt zich vrij tussen illustratie, strip, collage en schilderkunst. Haar werk ontstaat vaak uit gevonden beelden en materialen, die ze combineert tot eigenzinnige en speelse composities. Humor, absurdisme en narratieve fragmenten lopen als een rode draad door haar praktijk. Van denbempt laat het onafgewerkte toe en omarmt het toeval, waardoor haar beelden een open, associatieve logica behouden. Haar werk nodigt uit tot lezen én kijken, en speelt met de grens tussen beeldverhaal en autonome kunst.

FOTO: www.kunstinhuis.be

RENEE PEVERNAGIE

Renée Pevernagie vertrekt vanuit observatie van landschappen, planten en menselijke sporen in verandering. Haar werk focust op wat kwetsbaar is en dreigt te verdwijnen, zonder nostalgisch te worden. Met een sterke tekencultuur als basis vertaalt ze haar waarnemingen naar verstilde beelden waarin ritme, herhaling en leegte een belangrijke rol spelen. De werken balanceren tussen herkenning en abstractie en vragen om aandachtig kijken. Pevernagies praktijk onderzoekt hoe tijd zich inschrijft in materie, en hoe tekenen een vorm van zorgzaam vastleggen kan zijn.

FOTO: www.zwaneberg.be

SEAN CROSSLEY

Sean Crossley gebruikt schilderkunst als een onderzoek naar beeldvorming zelf. Zijn werk beweegt tussen abstractie en herkenbaarheid, en onderzoekt hoe beelden betekenis krijgen binnen verschillende contexten. Door te werken in reeksen laat hij toe dat ideeën zich ontwikkelen en verschuiven in de tijd. Crossleys schilderijen zijn helder opgebouwd, maar laten ruimte voor ambiguïteit en interpretatie. Ze stellen vragen over kijken, representatie en de rol van schilderkunst in een visuele cultuur die voortdurend in beweging is.

FOTO: MER. is the art imprint of Borgerhoff & Lamberigts.

TIM THEO DECEUNINCK

Tim Theo Deceuninck benadert fotografie als een ecologisch en historisch instrument. Zijn werk onderzoekt hoe landschappen geheugen dragen en hoe beeldproductie zich verhoudt tot zorg, herstel en verantwoordelijkheid. Door te werken met alternatieve fotografische processen en onderzoekende methodes verbindt hij beeld, landbouw en sociale structuren. Deceunincks praktijk is traag en cyclisch, geworteld in het idee dat kijken ook een vorm van handelen is. Zijn werk nodigt uit tot reflectie over hoe we natuur vastleggen, gebruiken en opnieuw kunnen leren begrijpen.

FOTO: www.kunstinhuis.be

STIJN COLE

Het werk van Stijn Cole vertrekt vanuit een intense aandacht voor licht, tijd en waarneming. Over verschillende media heen—van schilderkunst en sculptuur tot video en fotografie—onderzoekt hij hoe minimale verschuivingen in kleur en vorm onze blik sturen. Zijn beelden zijn geen registraties, maar geconcentreerde momenten: fragmenten van een ervaring die zich pas volledig ontvouwen wanneer de toeschouwer vertraagt. Wandelen, kijken en herinneren vormen vaak het uitgangspunt van nieuwe reeksen. Cole nodigt uit tot een actieve manier van kijken, waarin het werk niet vastligt, maar blijft bewegen tussen observatie en interpretatie.

ROVER PROJECT

Tom Rover is een architect en meubelontwerper die zijn designpraktijk vertrekt vanuit bestaande materialen en industriële reststromen. In plaats van afval te zien als eindpunt, beschouwt Rover het als vertrekpunt voor nieuw ontwerp. Door nauw samen te werken met lokale industrieën ontstaan meubels en objecten waarin materiaalgeschiedenis zichtbaar blijft. De ontwerpen zijn helder, functioneel en bewust tijdloos. Rover stelt vragen over productie, waarde en duurzaamheid, en nodigt uit tot een andere manier van kijken naar wat al aanwezig is. Hij behaalde in 2026 met zijn scrapchair de Henry Van de Velde Prijs in de categorie habitat.

FOTO: www.broeikas.be

SFEERBEELDEN