Met nog een deugddoende vakantie in ons achterhoofd, bereiden we ons al volop voor op onze volgende expositie. In oktober laten we jullie opnieuw genieten van een cocktail aan kunstenaars, die elk in hun domein, u doen genieten en verbazen. De lijst van cocktails wordt alsmaar langer, en alsmaar pikanter…
Deze keer gaan we voor de SPICY MARGARITA, want het mag al eens “spicy” zijn, wanneer het kouder wordt 😉
MET
Antoine Goossens
Brunhilde Borms
Ellen Freya Vandeputte
Fabiano Vicentini
Michael Aerts
Simon Verheylesonne
Valerie De Smedt
Joe Sterck (designer)
OPEN
Vrijdag 17 oktober van 17u tot 23 u
Zaterdag 18 oktober van 14u tot 19u
Zondag 19 oktober van 11u tot 19u
Ook open op afspraak
Tekst door EMMA dE JAEGER:
ANTOINE GOOSSENS
De ogenschijnlijk onschuldige speelgoedfiguren en alledaagse objecten in Goossens’ werk verbergen een stille duisternis, die tegelijk lonkt en prikkelt. Zijn expressieve schilderijen bewegen zich tussen constructie en deconstructie, ontkenning en bevestiging. Tussen beeld en materie ontstaat een vormelijk spel, een taalexperiment met een schriftuur die even persoonlijk als grafisch is. Kinderlijke vrijheid wordt gecounterd door een variërende, gerichte aanpak waarin Goossens minutieus onderzoekt hoe zachte en harde elementen naast elkaar kunnen bestaan. De werken dragen een boodschap en schuwen confrontatie niet, maar blijven gracieus door humor en zelfrelativering — ernstig en speels tegelijk.

BRUNHILDE BORMS
Brunhilde Borms is een conceptuele kunstenaar die werkt met objets trouvés. Als kind verzamelde ze kleine dingen die haar houvast gaven in een grillige wereld, en dat instinct groeide uit tot haar artistieke praktijk. Haar kleurrijke werken dragen vaak een donkere onderlaag, waarin schoonheid en lelijkheid onlosmakelijk verbonden zijn. Door objecten in reeksen en collages te ordenen, probeert ze orde te brengen in de chaos en nodigt ze de toeschouwer uit om voorbij de oppervlakte te kijken. Zo toont ze hoe juist in het kwetsbare en imperfecte een onverwachte vorm van schoonheid kan schuilen.

(foto door Lieve Blancquaert)
ELLEN FREYA VANDEPUTTE
In de olieverfschilderijen van Ellen Freya Vandeputte worden kunstgeschiedenis, christelijke mythologie en persoonlijke herinneringen op een speelse maar gelaagde manier verweven. Invloeden als boeken, herbariums, LP-hoezen en religieuze of historische referenties worden nauwkeurig in dialoog geplaatst, als linken tussen verleden en heden, waardoor nieuwe verhalen ontstaan die de toeschouwer zelf kan ontcijferen. Dieren, maskers en symbolische objecten worden zorgvuldig samen gepuzzeld, waardoor haar schilderijen zorgvuldig samengestelde collages op zich worden. Elk werk staat op zichzelf, maar vormt tegelijk een schakel in een groter, voortdurend evoluerend verhaal.

FABIANO VICENTINI
Waar hij ooit inspiratie haalde uit kranten, tv, games of het internet, heeft Fabiano Vicentini zijn blik verlegd naar materie. Daar het voor hem niet gaat over de afbeelding zelf, heeft hij dezelfde avontuurlijke aanpak van spelen, experimenteren en exploreren meegenomen naar hoe hij materialen als klei, rubber, kauwgum, … nu implementeert in zijn werk – abstracte, raadselachtige constructies waarin vorm en perspectief voortdurend lijken te verschuiven, en zo genadeloos blijven intrigeren. Spelenderwijs verwerkt Vicentini gevonden materialen tot kleine sculpturen, waarmee hij een waar mini-universum bouwt: een eigen wereld waarvan hij foto’s en schetsen maakt die uiteindelijk dienen als blauwdruk voor zijn schilderijen. In Spicy Margarita zijn werken uit twee reeksen te zien, waarbij respectievelijk klei en elastiek als inspiratie dienen voor puzzelachtige beeldstructuren waarin tekenen en schilderen naadloos in elkaar overlopen.

MICHAEL AERTS
Schilderkunst en beeldhouwkunst worden zowel tegenover als naast elkaar gezet in het werk van Michaël Aerts, een krachtmeting waarbij materie, tijd en ruimte als absolute parameters worden gehanteerd met één gemeenschappelijk doel: de limieten van de menselijke waarneming aftasten, tarten, en als het even kan – verleggen. Het concept van een al dan niet onmogelijke ‘tegelijkheid’ wordt op alle denkbare manieren tot het uiterste gedreven, Aerts rekent af met mondiale en persoonlijke geschiedenis en cultuur, als een kind die een blokkentoren afbreekt om een nieuwe te kunnen bouwen, om eigen perspectieven en betekenissen te vormen. Zijn werk is een manifest dat aanzet om breder te kijken, op alle vlakken, zonder een politiek statement te willen zijn.

SIMON VERHEYLESONNE
De multidisciplinaire praktijk van Simon Verheylesonne ligt op het snijpunt van collage, sculptuur en installatie, met fotografie als katalysator. Zijn werk vertrekt vanuit een fascinatie voor verzamelen en conserveren, een kinderlijke drang die ooit begon met stenen, schelpen, fossielen… die vakkundig werden voorzien van obligatoir naamkaartje. Vandaag vertaalt deze methodiek zich in een ideologie die tegelijk archeologisch en antropologisch aanvoelt: een afgebakend kader dat net uitmondt in een organisch geheel. Zijn reeksen functioneren als verweven entiteiten, overlappen en verwijzen naar elkaar, waardoor ze samen een gelaagd universum van gestolde herinneringen vormen.

VALERIE DE SMEDT
Het werk van Valerie De Smedt balanceert tussen vreemd en vertrouwd. Hoewel de zwoele, cinematografische taferelen op het eerste zicht een comfortabel gevoel van herkenning oproepen, laten ze je met een subtiel, unheimlich gevoel achter, alsof je een droom binnentreedt waar iets niet helemaal klopt. Met een vlaag van voyeurisme lijk je iets te zien dat je eigenlijk niet mag zien, in medias res, een filmische enscenering vlak voor er iets staat te gebeuren. Met technieken uit de traditie van trompe l’oeil en restauratie onderzoekt ze hoe ambacht en emotie elkaar kunnen versterken. Terugkerende elementen zoals deuren, ramen en poorten suggereren een moment van overgang, “onderweg zijn”, wat haar werken laat voelen als een eindeloze reis zonder bestemming.
In haar recente werk gaat ze dieper in op dit gevoel voor symboliek en legt ze de focus op kerkelijke iconografie.

JOE STERCK designer
Het creatieve proces begint van een typisch, radicaal concept of een soort experiment, hetgeen resulteert in het atypisch gebruik van materialen. Hij creëert hierbij een genuanceerde dialoog tussen vorm, functie en de eigenheid in een hedendaagse context.

SFEERBEELDEN












